فارین پالیسی /
جام جم آنلاین/مترجم: ایرج جودت/

در تمام مطالبی که درباره قطر در رسانهها منتشر میشود، نکات مشترکی وجود دارد: قطر کشوری کوچک، بسیار ثروتمند، میزبان جام جهانی ۲۰۱۲، مالک شبکه ماهوارهای الجزیره و مشوق انقلابیون جهان عرب است. اما این کشور هنوز یک کشور دموکراتیک به حساب نمیآید. بسیاری از مطبوعات جهان به شیخ حمدبن خلیفه آلثانی امیر ۶۰ ساله و جاهطلب این کشور لقب «هنری کسینجر جهان عرب» را دادهاند.
تردیدی وجود ندارد که پادشاهی قطر منابع فوقالعاده عظیم کشور را در خدمت اهداف بزرگی قرار داده است و از فرصتهای به وجود آمده نهایت استفاده را میکند. حرکت سریع از یک حوزه مورد مناقشه در منطقه به یک حوزه دیگر، دعوت از دیپلماتها و انقلابیون کشورها به دوحه، میزبانی بحثها و گفتوگوها و طراحی نقشه و توطئه یک کشور و گروه علیه کشور و گروه دیگر آن چیزی است که در سالهای گذشته از سوی قطر شاهد آن بودهایم.در طول دهه گذشته قطر با تامین و تدارک یکی از بزرگترین پایگاههای هوایی آمریکا در جهان خود را در کانون مناقشات افغانستان، اتیوپی، عراق، فلسطین اشغالی، لبنان، سودان، سوریه، لیبی و یمن قرار داده است. جایگاه این امیرنشین بهعنوان میانجی اغلب با بیعلاقگی، عدم اطمینان و در مواقعی نیز با صبر و تحمل از سوی همه طرفها مواجه شده است.ادامه…. ادامه مطالعه …

