مرکز بین المللی مطالعات صلح – IPSC
نجمیه پوراسمعیلی/

به دنبال فروپاشی نظام دو قطبی و خاتمه جنگ سرد، فضای جدیدی جهت نقش آفرینی اتحادیه اروپا در سیاست بین الملل فراهم شد. پس از جنگ سرد این اتحادیه به تدریج به یکی از مهم ترین بازیگران بین المللی تبدیل شده است که تلاش دارد در محیط بین المللی جدید، علاوه بر گسترش نفوذ اقتصادی خود، در مقام یک قدرت بزرگ فراملی نیز ظاهر شود و از این رهگذر به دنبال پیش برد سیاست های خود در عرصه های منطقه ای و فرامنطقه ای می باشد. در راستای رسیدن به این هدف، اتحادیه اروپا همواره تلاش کرده است از یک سیاست خارجی منسجم و هدف مند برخوردار باشد. زیرا یکی از مؤلفه های قدرت برای بازیگر بین المللی، بهره مندی از چنین سیاست خارجی است و اروپا در این مسیر گام های مؤثری برداشته است.
یکی از دستور کارهای سیاست خارجی اتحادیه اروپا، سیاست گسترش می باشد. برنامه گسترش اتحادیه به سوی شرق و جنوب اروپا از ماه مه ۲۰۰۴، با عضویت ۱۰ عضو جدید و با در نظرگیری انجام تمام شرایط تعیین شده برای الحاق، عملی شد. لهستان، مجارستان، جمهوری چک، اسلوونی، قبرس، اسلواکی، استونی، لتونی، لیتوانی و مالت از اول ماه مه ۲۰۰۴ رسماً به اتحادیه اروپایی پیوستند و یک اتحادیه ۲۵ کشوری را به وجود آوردند. بلغارستان و رومانی نیز در روز اول ژانویه ۲۰۰۷ به این اتحادیه پیوستند. پیوستن ۱۰ کشور اروپای مرکزی، شرقی و جنوبی از اول مه ۲۰۰۴، بزرگترین و بی سابقه ترین روند وحدت اروپایی است. اتحادیه اروپا روند گسترش را برای خود مهم دانسته و همواره در راه پیش برد آن تلاش می کند. در این میان، یکی از کشورهای نامزد برای عضویت در اتحادیه اروپا، ترکیه می باشد. تلاش ترکیه برای الحاق به اتحادیه اروپا یکی از اصلی ترین مبانی سیاست خارجی این کشور در سال های گذشته بوده است. در این راستا مذاکرات زیادی میان ترکیه و اتحادیه اروپا صورت گرفته که هم اکنون نیز ادامه دارد. ادامه….. ادامه مطالعه …

