ایراس/
نویسنده: احسان تقوایینیا /

در برخی از منابع از سیاست خارجی ازبکستان به سیاست «پاندولی» یاد میشود، چرا که این کشور طی سالهای پس از فروپاشی شوروی به تبع تحولات مختلف در داخل و حوزة پیرامونی خود گرایشهای مکرری را به روسیه و غرب تجربه کرده و به تأکید تحلیلگران حتی پس از این تجربیات، سیاست خارجی ازبکستان مبانی باثبات خود را بازنیافته است. در این میان، هرچند روابط با مسکو برای تاشکند مزیتهای زیادی را به همراه داشته، اما نزدیکی به غرب برای کاهش وابستگی و نفوذگذاری مسکو، همواره مورد نظر مقامات ازبک بوده است.
تنظیم روابط با قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای یکی از موضوعهای مهم در روابط خارجی ازبکستان پس از استقلال بوده است. ازبکستان به دلیل مشکلات داخلی و دغدغههای امنیتی و به منظور تامین منافع خود در عرصههای مختلف سیاسی، اقتصادی و امنیتی همواره از استراتژی اتحاد و ائتلاف برای بیشینه کردن منافع خود استقبال کرده است. ازبکستان از زمان استقلال تاکنون کوششهای فراوانی به کار برده تا بتواند به یکی از کشورهای قدرتمند و تاثیرگذار در منطقه تبدیل شود. بررسی تحرکات و دگرگونیها در سیاست خارجی ازبکستان طی سالهای پس از استقلال نشان میدهد که تاشکند سیاست خارجی خود را به سمت کشور و یا سازمانی خاص متمایل نمیکند و به طور دائم تلاش میکند تا با درک موقعیت و حرکت در فضای اختلافات بین روسیه و غرب از این فضاها در جهت تامین منافع خود بهرهبرداری نماید.ادامه…. ادامه مطالعه …
درباره بررسی استراتژیک