ایراس/
نویسنده: فرزاد رمضانی بونش/

تاجیکستان یکی ازکشورهای هم مرز با افغانستان است و پس از استقرار دولت جدید در این کشور همکاریهای گسترده سیاسی و فرهنگی با افغانستان داشته است. در این بین هر چند جمهوری تاجیکستان در دو دهه پس از استقلال از شوروی درگیر مسائل داخلی خود همانند جنگ داخلی بوده اما با توجه به پیوندهای نژادی، زبانی، فرهنگی و نگاه ویژهای به افغانستان داشته است و اکنون نیز همچنان به دقت به مسائل افغانستان و تحولات آن نگاه میکند. در این حال اگر نگاهی به ملاحضات و متغیرهای مهم و اساسی در نگاه تاجیکستان به افغانستان داشته باشیم باید گفت که این کشور متغیرهای گوناگونی را در سیاست خارجی خود در رابطه با نوع روابط خود با افغانستان لحاظ کرده است.
متغیرهای سیاسی و امنیتی
نخست اینکه نگرانی از حضور جنبش جریان افراطی طالبان و جریان افراطی حرکت اسلامیازبکستان در شمال افغانستان و تهدیدهای ناشی از آن برای آسیای مرکزی در سیاستها و راهبردهای دوشنبه به مساله امنیت مرزهای اففانستان با تاجیکستان موثر بوده است. در این بین در واقع دوشنبه از پویاییهای نیروهای دهشت افگن زیان دیده و حضور طالبان، جریانهای افراطی وهابی و سلفی در منطقه، تهدیدی جدی را برابر امنیت ملی خود احساس کرده است.چنانچه این هراسها در سالهای گذشته عملا باعث شده است تا دولت تاجیکستان همه گروههای وهابی و سلفی را در قلمرو کشور خود ممنوع وغیر قانونی اعلام کند. در این بین باید گفت که هر چند پتانسیل و توان گروههای شورشی و تندرو در به راه انداختن انقلابها ، کودتاها و رویدادهای مهم و اساسی چندان کارآمد نیست اما بی شک نباید خطر آنان را نادیده انگاشت، چرا که احتمال رخ داد برخی از ناآرامیها، عملیات خرابکارانه، شورشهای کوچکتر ،میرود.ادامه…. ادامه مطالعه …



