ایران شرقی/

“یانگ جی چی”، وزیر امور خارجه چین در ماه مارس اعلام کرده بود ، احداث خط لوله انتقال نفت روسیه به چین تا پایان سال جاری به پایان می رسد ودر سال ۲۰۱۱ میلادی به طور کامل عملیاتی می شود. شرکت های روسی روسنفت و ترانسنفت و شرکت ملی نفت چین در پروژه خط لوله نفت روسیه-چین مشارکت دارند.

 روسیه و چین به عنوان دو قدرت منطقه ای ، درسالهای اخیر برای گسترش همکاری های دوجانبه در بخش انرژی تلاش گسترده ای کرده اند. نیازمندی چین به انرژی منطقه از جمله نفت وگاز روسیه از یک سوی وروسیه به عنوان یکی ازکشورهای دارنده ذخایر فراوان انرژی از سوئی دیگر ، مسکو و پکن را بیش از پیش در مسیر تحکیم گسترش همکاری ها در بخش انرژی قرار داده است. درچهارچوب این همکاری ها چندی پیش خط لوله انتقال نفت روسیه به چین افتتاح گردید.به گزارش رسانه های خبری” ولادیمیر پوتین “نخست وزیر روسیه درمراسم افتتاح خط لوله انتقال نفت این کشور به مرز چین که درتاریخ ۲۹ اوت سال جاری میلادی برگزارشد اظهارداشت:” ادامه احداث این خط لوله به طول۹۳۰ کیلومتر ازطرف شرکای چینی صورت خواهدگرفت ونفت روسیه در سال جاری توسط این خط لوله به چین منتقل خواهد شد”. نخست وزیر روسیه این خط لوله را رقیب جدی و اصلی برای مسیر انتقال نفت روسیه به اروپا عنوان کرد.ادامه…

پروژه خط لوله نفتی روسیه-چین بخشی از پروژه خط لوله نفتی سیبری شرقی- اقیانوس آرام (یی.اس.پی.او) به شمار می رود. این خط لوله که در دسامبر ۲۰۰۹ میلادی به بهره برداری رسیده به گونه ای طراحی شده است که ظرفیت انتقال روزانه یک میلیون و ۶۰۰ هزار بشکه نفت خام از سیبری به شرقی ترین نقطه روسیه، سپس به چین و منطقه آسیا- اقیانوسیه را خواهد داشت.مسیر خط لوله نفتی روسیه-چین از شهر اسکووردینو در منطقه آمور روسیه تا شهر داکینگ در شمال شرق چین واقع در استان هیلانگ جیانگ امتداد می یابد.

“یانگ جی چی”، وزیر امور خارجه چین در ماه مارس اعلام کرده بود ، احداث خط لوله انتقال نفت روسیه به چین تا پایان سال جاری به پایان می رسد ودر سال ۲۰۱۱ میلادی به طور کامل عملیاتی می شود. شرکت های روسی روسنفت و ترانسنفت و شرکت ملی نفت چین در پروژه خط لوله نفت روسیه-چین مشارکت دارند. طبق توافقات صورت گرفته میان مسکو و پکن , چین با هدف احداث این خط لوله نفتی مبلغ ۲۵ میلیارد دلار به صورت وام در اختیار شرکت های روسی قرار می دهد و روسیه نیز در مقابل تعهد کرده است بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۳۰ میلادی سالانه ۱۵ میلیون تن نفت به چین صادر کند. تحویل نفت از اول ژانویه سال آینده میلادی آغاز خواهد شد.

کارشناسان امور بر این نظر هستند ، یکی از اهداف روسیه برای اجرای پروژه خط لوله نفتی سیبری شرقی- اقیانوس آرام (یی.اس.پی.او) این است که به رقیبان اروپایی خود هشدار دهد در صورت عدم حمایت آنان از خطوط لوله جدید این کشور، روسیه می تواند نفت و گاز خود را به بازارهای آسیایی عرضه کند. براساس گزارش رسانه های خبری نخست وزیرروسیه پیش تراعلام کرده بود، یکی دیگر از اهداف مسکو برای ساخت خط لوله نفتی کشور به چین این است که نشان دهیم هر دو شاخه خط لوله نفتی سیبری شرقی ، اقیانوس آرام آماده بهره برداری است. یعنی اگر مشکلاتی در عرضه نفت روسیه به چین به وجود آید، روسیه گزینه های دیگری برای فروش نفت خود دارد و آن عرضه نفت به کشورهای ساحلی اقیانوس آرام است.

گفتنی است که خط لوله نفت روسیه ، چین به طول ۷۲ کیلومتر از منطقه ‘اسکورودینو’ از خط لوله بزرگ ‘سیبری ، اقیانوس آرام’ که در حال احداث است، منشعب می شود و تا مرز چین امتداد یافته است. به گفته “پوتین” نخست وزیر روسیه برای احداث خط لوله نفت ‘سیبری ، اقیانوس آرام’ ،۷۰۰ میلیارد روبل معادل ۲۳ میلیارد دلار سرمایه گذاری می شود.

همای طوری که قبلا ذکر گردید ، روسیه به عنوان دارنده بزرگ ترین ذخایر انرژی و چین به عنوان بزرگترین واردکننده انرژی منطقه به همکاری های گسترده در زمینه انرژی نیاز دارند. چین که اکنون یکی از مهم ترین واردکنندگان انرژِ از روسیه است به طور عمده با استفاده از راه اهن و از خاک قزاقستان از روسیه نفت وار می کند و با عملیاتی شدن خطوط لوله نفتی در حال ساخت ، خواهد توانست به صورت مستقیم بیش از ۳۰۰ هزار بشکه نفت از روسیه وارد کند.

در حوزه انرژی در سالیان اخیر علایق مشترک زیادی یافته اند زیرا از سویی اقتصاد در حال رشد چین به منابع انرژی مطمئن و پایدار نیاز دارد که مسکو می تواند آن را تامین کند و از دیگر سو روس ها نیز با تنوع بخشی به بازار های صادرات و به بازار های پر سود علاقه مندند که در چین یافت می شود.

بر اساس براوردکارشناسان ، روسیه بادراختیارداشتن بیش از۶۰ میلیارد بشکه نفت و ۷۰۰/۱ ترلیون فوت مکعب گاز بزرگ ترین منابع گاز جهان را در اختیار دارد و با تولید سالانه ۲۴ ترلیون فوت مکعب گاز ، بزرگترین صادر کننده گاز نیز به شمار می اید . روسیه با افزایش قیمت انرژی صادراتی درچندسال اخیربه اهرمی قدرتمند برای توسعه نفوذسیاسی واقتصادی وابزاری موثربرای رشد اقتصادی خوددست یافته است.از سوئی دیگراقتصاد این کشور تا حدزیادی به صادرات انرژی وابسته است و پیش رفت اقتصادی این کشور در سالهای اخیر را کارشناسان به افزایش قیمت انرژی در بازار جهانی مربوط می دانند.